Ако другите луѓе треба да не направат среќни и да ги исполнат нашите потреби, тогаш сме потполно беспомошни.
“Мора да признаам дека долги години имав огромни емоционални потреби” – пишува популарниот зен блогер Лео Бабаута во својот блог. “Не на оној лудачки, очајнички начин, туку онака како што се многу луѓе”.
Сакав другите да ме направат среќен, ги обвинував другите кога не бев среќен, барав другите да ми ги задоволат емоционалните потреби.
Тоа доведе до разни промени, а јас за нив не ни бев свесен. Имав проблеми во врските, бидејќи ме одбиваа партнерки кои не можеа да ги задоволат моите потреби. Често бев несреќен бидејќи верував дека среќата се движи некаде над мене. Бев беспомошен, бидејќи ако другите луѓе треба да ме направат среќен и да ги исполнат моите потреби, што можам јас да направам ако тие ме изневерат? Што ако, всушност они ме повредат?
Дури во последните неколку години, почнав да се свртувам кон себе, во емоционален поглед. Благодарение на тоа, моите односи со луѓето се подобри а среќата ми зголеми многу повеќе.
“Не тврдам дека сум експерт на оваа тема, но со задоволство ќе го поделам она што го имам научено. Тоа можат да го потвдрат и голем број на луѓе кои веќе се емоционално независни”.

You must be logged in to post a comment Login