Сега веќе далечната 1994-та, кога Jean-Paul Gaultier ја прикажа едната од неговите најдобри колекции инспирирана од племињата и Индија, додека запрепрастено ја гледавме Eve Salvail како се движи по модната писта и пуши цигара, а од увото, па се до пирсингот на носот и виси ланец, бевме свесни дека тоа е дел од модната историја. Историја што ќе се повторува (повеќе или помалку успешно), достигнувајќи ја правата ренесанса оваа сезона.
Имаше нешто магично во лажните тетоважи по телото, купиштата метал по рацете, вратот и лицето и земјените тонови на гардеробата во таа колекција на Gaultier. Колку е таа актуелна и денес гледаме од нејзиното оживување во Париз, а трендот го предвoди тројката: Phoebe Philo за Céline, Sarah Burton за Alexander McQueen и Riccardo Tisci за Givenchy.
Ниту еден од овие тројца дизајнери не оди до крајност и ако не се земат предвид некои од екстравагантните детали (шлемовите и маските од кристали) или авангардната шминка (исцртани веѓи), се добиваат парчиња кои издвоени од контекстот на ревијата, можат навистина да се носат. Драперите (Givenchy) кои се мешавина од африканските и јапонските носии, принтовите и пердувите (McQueen) кои потсетуваат на турнеја низ Африка, широките и храбри племенски шари (Céline)… Се работи за впечатливи моменти кои прават да бидете препознатливи во секој случај.
Племиња, не трендови: тоа е вашата нова мантра. Како секој од овие дизајнери да игра шамански танц со кој ве мами да му се приклучите во неговото племе, храбро и дефинирано. Време е да одберете по кој пат ќе тргнете и кон која група ќе се вкучите. Ова е инспирација која нема да ѝ дозволи на модата да ја заборави без борба.
You must be logged in to post a comment Login