Ова представување е своевидна закана за непријателот или неговото заведување, а суптилно полираниот единбуршки акцент, кој се чини дека ги ублажува или „замаглува“ согласките на името на неговиот херој, ги охрабри толку многу мажи, да мислат дека и тие може да се претстават на тој начин, со таа софистицираност, со оние манири на Шон Конери.
Но, тие не беа во право.
Денес Шон Конери има 90 години, а во раните шеесетти години, неговиот Џејмс Бонд беше опасен и секси, барем онолку колку што дозволуваше екранот. И тој навистина му дозволи многу.
Конери стана Џејмс Бонд во 1962 година, по ситните улоги во британските филмови и настапи во разиграниот филм „Darby O’Gill and the Little People“, во продукција на Волт Дизни. Како „007“, тој постигнал зачудувачки успех кој дојде нагло – отелотворувајќи ја точно вистинската мерка на опасна сексуална жалба и гранично-социопатски капацитет за насилство. За многумина, тој беше застрашувачки феномен, без напор идеален маж. Заводлива закана, за двата пола.
Конери, поранеш млекар и бодибилдер, е Бонд од работничката класа, Бонд кој бил толку груб, софистициран и неусогласен што режисерот Теренс Јанг го научил како да емитува стил: како да се облекува, како да запали цигара. Но, во тој процес, Конери не се изгубил. Неговата природна сила и сатиричен хумор ја менуваа елегантноста и ексцентричноста на Бонд на вистински начин. Самиот Иан Флеминг, кој го создал Бонд од сопственото пенкало, бил импресиониран доволно за да измисли шкотски корени за агент во следните книги.
Шон Конери беше првиот Бонд, а за некои тој остана единствениот, иако многу подеднакво елегантни и секси актери влегоа во чевлите на агентот децении подоцна.
Познато е дека Конери рекол : „Отсекогаш сум го мразел тој проклет Џејмс Бонд. Сакам да го убијам“. Но, тој ќе продолжи да живее, како легенда, како бренд, како секс симбол, како идеал за машкост и исклучиво заради Конери. Шон Конери.
