Средновековниот Каркасон е еден од малите европски градови што вреди да се посети. Сместено е на југот на Франција во долината на реката Ауде, меѓу Пиринеите и Централниот масив, а поради својата убавина и моќните sидови, често се наоѓа на списоците на најдобро зачувани европски убавици. Каркасон е опкружен со лозја и планини, како и ливади кои мирисаат на цвеќиња и билки. Ако барате град што волшебно се издигнува на француски југ, Каркасон е идеален кандидат. Двојни бедемови дрвја што се протегаат дури 3 километри со 52 одбранбени кули, катедралата Свети Назаир од 11 век, замокот Комал (околу 1125 година), црквата Сен Винсент и Сен Мишел се дел од светското културно наследство, од 1997 година. Замокот од бајките, улиците на кои не им недостасува шарм, како и готската катедрала сочинуваат загатка од прекрасни сцени што може да се најдат таму. Исто така вреди да се посети „Канал ду Миди“, идеален за крстарење и релаксирање во природа. Мостовите и зградите се вклопуваат толку хармонично со околината што каналот честопати се споредува со уметничко дело.
Во стариот дел на Каркасон има помалку од 50 домаќинства со постојани жители, и тој број се чини уште помал во споредба со четири милиони туристи годишно што имало пред пандемијата. Многу туристи не се свесни дека луѓето навистина живеат таму, многумина мислат дека градот е исклучиво туристичка атракција.
Жителите позади ѕидовите живеат од туризам, но се среќни да паузираат во текот на зимата кога нивниот секојдневен живот ќе се врати во нормала, без големи „реки“ од луѓе на секој чекор. Поради ова, многумина се преселија во поновиот дел – Бастид Сент Луис, кој се наоѓа на 1,5 км западно од средновековниот град. Иако малку туристи го посетуваат, Бастид Сент Луис има интересни музеи и прекрасни кафулиња.
Минатото на Каркасон е сè друго освен мирно. Градот е населен уште од петтиот век п.н.е., а подоцна стана римска колонија. Едно време го држеа Сарацените, се додека Пипин Малиот не ги протерал. Градот бил уништен во албигенските војни и во 1247 година бил припоен кон француската круна. По задушувањето на бунтот, дел од жителите се преселиле на другиот брег на реката Ауда и ја основале Вила Басе. Дури и денес може да се види оваа поделба помеѓу постариот дел (Cité) од десната и поновата (Ville basse) на левиот брег на реката Ауде.
