Влијанието на возрасните врз развојот на говорот на децата

Тоа често се случува кога немаме моќ, идеи за активности и кога ни треба мир.

Под притисок од животните обврски дури и несвесно, по патот на најмал отпор дозволуваме детското одморалиште да биде телевизија, компјутери … Лесно и без контрола ги препуштаме децата пред мал екран , бидејќи имаме добар изговор – ние знаеме дека се таму , веднаш до нас.

Воспитување воопшто не е лесно. Пред се , родителите се одговорни за организирањето на слободното време на своите деца. Од влијанието на возрасните на децата зависи кako ќе бидат организирани  во текот од денот, до кој степен да се користи ТВ , компјутерски игри… Возрасните и другите лица одговорни за развојот и растот , несвесно го насочуваат детето кон она што како содржина не е за деца ( агресивни карикатури, непристојни и агресивен напад на реклами, трагични вести , застрашувачки слики, несоодветни игри).

Децата изложени на такви влијанија се идентификуваат со херои, го имитираат однесувањето , имаат несоодветен говор …

Обемната и интензивна изложеност на јак звук и светлечки ефекти , брзината на  менување на настаните, деца често не доаѓаат  до суштината на приказната.

Како да се дојде до суштината на приказната , како да учиме од другите примери за тоа како да се организира времето и да го најдеме вистинскиот баланс за нашите деца?

Многу е важна квалитетната присутност до своите деца, вклучувајќи заедничко гледање на телевизиски емисии и дискутирање за пораката на виденото. Кога сме заедно пред ТВ екранот, можаме да дознаме како детето ги разбира нештата, а и да пробудиме, потикнеме и стимулираме  нов интерес во одредени теми , на пр. за далечните предели, за античките историски периоди, како изгледаат некои експерименти , како се работи во подморница , во рудникот … Бидејќи поради сите позитивни и негативни искуства со ТВ , или компјутерот, вистински предизвик за родителите и возрасните во животната средина на детето, е да се утврди вистинската рамнотежа , и децата да добиваат дозирано ТВ програма, како и поминато време на компјутер.

Рецептот е во постојан разговор со децата, учење за селективно гледање телевизија.

Не е доволно само да им се ограничи времето пред ТВ екранот, но и учење за организирање на времето, да се развијат навики на активно поминување на слободното време и да им се помогне на децата да научат да играат. Се поставува прашањето дали воопшто децата под три години треба да гледаат телевизија. На оваа возраст, најважна е комуникацијата на децата и возрасните и воспоставување на односи на доверба и разбирање. Децата на рана возраст само вокализираат , гугаат, го учат својот јазик  од возрасните кои ги повторуваат нивното гугање , брборења, зборови.

Ако изостане овој дел на комуникација со нашите деца, шансите се дека детето ќе има тешкотии со говорот и подоцна со читање и пишување. Разгледувањето на сликовници со животни, овошје, превозните средства … и заедничкото читање е поважна од било кој ТВ шоу.

Многу е важно кој модел им го наметнуваме на нашите деца. Да го ​​избираат ТВ-то во текот на целиот ден или ТВ за нив е синоним за одмор, информации , учење … Од возрасните зависи како детето во рана возраст ќе го користи овој уред и на некој начин да се развие детска субкултура.

Интересен е фактот дека поголемиот дел од децата што поаѓаат во прво одделение не знаат да  врзуваат врвки на своите чевли, но користат компјутер и гледаат телевизија повеќе од два часа дневно .

Ова не е информација за детските способности, но за влијанието на возрасните во нивната животна средина.