Селската куќа во која Џузепе Верди живеел 50 години е ставена на продажба, со што заврши долгогодишната кавга меѓу наследниците на италијанскиот композитор.
Вилата во која Верди живееше половина век е сопственост на наследниците на композиторот, но тие не нашле заеднички јазик кога е во прашање нејзината иднина. Бидејќи ниту еден наследник нема можност да го преземе делот на другиот, тој ќе биде ставен на аукција, со што ќе заврши 20-годишниот спор меѓу четворицата браќа и сестри.
Првично, неговите родители живееле во вилата пред Верди да се пресели кај неговата втора сопруга, Џузепе Стрепони, во 1851 година, каде останал до неговата смрт во 1901 година. Куќата моментално е во сопственост на четворица браќа и сестри кои се потомци на Марија Филомена Верди, братучетка на композиторот што ја одгледал со сопругата како своја ќерка.
Сепак, во последните 20 години судбината на оваа вила е неизвесна, бидејќи семејството на суд се бори за нејзината сопственост. Никој од четворицата браќа и сестри не можел да си дозволи да купува, поради што била донесена одлука за продажба. Воедно, во внатрешноста на оваа вила се наоѓаат дел од делата на познатиот композитор, неговите книги, слики, мебел и други работи. Додека живеел во оваа куќа, Верди ги создал некои од своите најубави опери, а во неа свое место го нашол виенскиот пијано, на кој ги напишал оперите Трубадур и Травијата. Според пишувањата на медиумите, вилата наскоро ќе биде понудена на аукција, а италијанската држава има право на првенствено купување, со цел да се зачува наследството.
Верди е роден во селото Ронкол во провинцијата Парма. На 19 години сакал да се запише на Конзерваториумот за музика во Милано, кој денес го носи неговото име, но не бил примен, наведувајќи дека е премногу стар и не знае да свири на пијано. Затоа Верди морал да го стекне своето знаење приватно од маестро Винченцо Лавињ. Тој остана во Милано и почна да се запознава со италијанскиот музички театар.
Подоцна стана познат во Миланската Скала со својата прва опера, Оберто, во 1839 година. По долга пауза, тој повторно почна да компонира опера. На 28-годишна возраст, тој напиша уште две ремек-дела, Отело (1887) и Фалстаф (1893).
