Оваа жена сосема случајно наиде на предизвик што ќе го пренесе и во 2021 година.
Сара Робинс-Кол целосно го оправда купувањето на еден црн фустан. Го носеше насекаде, на работа, околу куќата, на планинарски прошетки, дури и за празниците.
Всушност, таа го носеше истиот фустан 100 дена по ред, пишува Мирор. Оваа капеланица се пошегувала дека таа многу сериозно ја сфаќа својата работа и дека сега наликува на монахиња.
Таа го прифати предизвикот да носи ист фустан 100 дена по ред, и толку многу ѝ се допадна што реши да престане да купува нова облека. Таа го започна предизвикот во септември 2020 година во обид да живее без т.н. брза мода која е втор по големина загадувач во светот.
„На мое изненадување, носењето ист фустан 100 дена по ред не ми одзеде ништо од животот. Наместо тоа, тоа ме инспирираше да одам чекор подалеку и да не купувам нова облека или додатоци помеѓу 1 јануари 2021 година и 1 јануари 2022 година. Сфатив дека на моја возраст имам облека за секоја пригода, и ако ми треба нешто посебно, имам облека што ми собира прашина во плакарот од 1992 година “, објасни 52-годишната Сара.
Нови навики и придобивки од животната средина
Таа беше една од 250 жени кои прифатија 100-дневен предизвик под водство на една дизајнерска куќа. Предизвикот започна да им докажува на учесниците дека носењето само една облека од ден на ден ги менува навиките на потрошувачите, ги намалува алиштата и на крајот ја спасува нашата планета.
„Кога првпат го видов предизвикот на социјалните мрежи, помислив:„ Зошто да не? “, рече таа.
На учесниците им беше дозволено да го мијат и сушат фустанот преку ноќ, но доколку беа будни, се очекуваше да го носат. Сите оние кои го завршија предизвикот освоија ваучер од 100 долари за да купат нови алишта.
Сара ги објави сите 100 различни комбинации со фустанот на својот Инстаграм. „Претходно, секогаш мислев дека сите гледаат во мене и дека сите забележуваат што носам. Сега знам дека не е така “, открила таа.
Предизвикот ѝ остави позитивен впечаток. „Уживав во стилизирањето на фустанот, иако понекогаш ми недостасуваа фармерки и беше топло преку летото во долги ракави. Но, беше толку лесно секогаш да се става истата работа наутро. Заштедив многу време и нерви. Поради предизвикот, почнав да размислувам колку облека завршува во ѓубре, колку вода се користи за правење памук и како навистина не знаеме дали облеката што ја купуваме е етички изработена “, заклучила Сара.
