За две лица да бидат добри родители, не е потребно да бидат во романтична врска, нивното родителско партнерство што произлегува од одлуката да имаат заедно дете може да биде исто толку добро како и традиционалното семејство.
Но, идејата дека две лица треба да бидат заљубени во одреден момент за да бидат добри родители, сè уште е всадена во многумина.
Кристин Вагнер и Џиани Бетучи никогаш не биле во врска или имале интимен однос. Но, пред осум години тие одлучија да користат вештачко оплодување и да имаат заедно дете, а денес се сметаат себеси за семејство. Двете спроведуваат т.н. родителско партнерство, односно воспитување на деца заедно, без компликации од романтична љубов и секс.
Психологот Катарина Груеневалд го опишува ваквиот аранжман како еден вид „барање на семејство“ и верува дека тоа е само уште еден пример за модерна и флексибилна организација на животот. Нема прирачник, додава таа, што ќе ни каже како треба да изгледа родителството.
Некои партнери се гледаат само повремено, во некои односи едниот партнер презема поголема одговорност за детето отколку другиот. Има и такви кои живеат заедно или живеат едни покрај други, па детето може да скока од куќа до куќа.
Вагнер и Бетучи се хомосексуалци, но хетеросексуалните парови се одлучуваат и за родителско партнерство.
Најголемата група се всушност хетеросексуални самци, жени во доцните триесетти години, додаде Вагнер.
Сепак, Груеневалд посочува дека модалитетите на таквиот однос мора да се договорат однапред, вредностите да бидат слични и да се разјаснат важните прашања.
