Пред десет години, Малме од индустриски град започна да ги добива контурите на урбан центар, каде што не недостасува содржина, настани и забава. Круна на градската ренесанса во западна Шведска била изградбата на заоблена футуристичка зграда, првиот самоодржлив облакодер во светот од ваков вид.
Кога ги отвори вратите, во 2005 година заоблениот торзо од 190 метри беше највисокиот облакодер во Скандинавија, највисоката станбена зграда во ЕУ и втората највисока во Европа.
Шпанскиот архитект Сантијаго Калатрава бил инспириран од мермерна скулптура на изопачено торзо, која служела и како инспирација за името на облакодерот.
Зградата од 57 ката е поделена на девет делови кои ротираат во висина. Пентагоналните подови се вртат околу вертикално јадро, обликувано како бетонска цевка, поткрепено со челична рамка. ‘Рбетот на облакодерот се наведнува 90 степени од приземјето до врвот. Дел од просторот оди за канцелариски простор, а остатокот за 147 луксузни апартмани – од еден до максимум пет на секој кат.
Вртењето на торзото е еден од пионерите на самоодржливата архитектура, поради што некогаш го доби признанието на професијата. Енергијата што се троши во становите доаѓа од обновливи извори на сонце, вода и ветер, но и органски отпад што станарите го фрлаат на одреденото место.
Облакодерот се грижи за дури сто проценти од топлинската енергија што станарите ја користат за греење. Сите безбедносни системи имаат резервна моќ, вклучително и лифтови и осветлување, и со оглед на двојниот систем за водоснабдување, едвај е можно некој да остане без вода, токму кога треба да се истушира и да се фати за работа.
