Топол сончев ден, мирис на море во воздухот, разнобојни улици со десетици ресторани и гужва од мали моторни веспи низ градот – по напорната година, колку би сакале да одмориме во Италија … И тоа во малото градче со површина од 10 квадратни километри: Vietri sul Mare.
Сместено е на јужните брегови на италијанската „чизма“, со поглед кон Тиренското Море и Сардинија. Неговото име значи Vietri на морето, и бидејќи се смета за порта кон познатиот брег на Амалфи, беше наречен „првиот бисер на брегот на Амалфи“.
Совршен е за сите оние кои сакаат да уживаат во ренесансната архитектура, колекција керамика, обиколка на околните лозја и секако: плажи и медитеранска храна.
Мал главен град на керамика
Ние дури и не треба да зборуваме многу за повеќето од горенаведеното – италијанската убавина се добро познати на сите нас. Но, да застанеме за момент на грнчарството. Сепак, тоа е симбол на овој град и ќе го забележите на секој чекор – од плочките во внатрешноста преку оградите на патеките до јавните чешми на улиците.
Производството на керамика датира од пред илјада години, но го доживеа својот интензитет за време на индустријализацијата. На почетокот на 20 век, тука живееја некои од светски познатите уметници и занаетчии, кои оставија дополнителен белег на веќе убавата репутација на градот.
Лесно ќе го запомните и ќе го препознаете подоцна: се карактеризира со одлучни потези, светли медитерански бои и генерално весел тон. Сликите се полни со живот и боја, исто како што и доликува на Италија. Дури и една посебна, популарна варијанта на жолта боја тука го доби својот прекар: Vietri жолта. Исто така, и градот е именуван како: јужната престолнина на керамиката.
Денес, можете да ја оживеете историјата на грнчарската уметност пред вашите очи во локалните музеи или дури и во некоја од грнчарските работилници. На овој начин, можете сами да креирате персонализиран сувенир.
Од Неапол е на помалку од еден час возење и тоа возење е само по себе искуство. Патот поминува низ стариот град Помпеја и покрај познатиот вулкан Везув, кој го уништи на почетокот на новата ера. Што да кажам, Италија никогаш не е здодевна!
