Без оглед кое име и да изберете, добро и одговара: Ирскиот пат 66 или патот Див Атлантик. Овој пат што води по западниот брег на ирскиот остров полека продира во списоците со најубавите патишта во светот.
Патот започнува од местото наречено Малин Хед – најсеверната точка на Ирска и води до Мизен Хед – најјужната точка на Ирска. Долг е 2.500 километри, а погледот од него е најмалку што е фантастичен.
Ако започнете од север, можете да застанете недалеку од Малин Хед на полуостровот Фанад, каде што има прекрасен утврден светилник од почетокот на 19 век.
Патот потоа ве води до карпите на Слиаб Лиаг, највисоките (достапни) морски карпи во Европа кои се протегаат до 601 метар надморска височина. Можеби не се толку познати како карпите на Мохер, но се скоро три пати повисоки.
По карпите, ве чека мало место од големи бранови. Мулагхмор е позната дестинација за сурфање на морски бранови, чија висина може да биде и до 15 метри. Тие се дел од временските услови што мештаните ги нарекуваат „викиншка бура“. Но, ако не сте искусен сурфер, држете се до автомобилите и патот. Имало доста скршени носеви тука….
Ким Странд е тивко, рурално, зелено и живописно место покрај морето. Поради својата добра локација, тука порано го чувале Британците, а потоа и рибари кои тука изградиле мало рибарско село. Денес е популарна плажа и дестинација за љубителите на водените спортови.
Се чини како пат кој вреди да се вози, нели? Па, ние само поминавме низ еден дел!
Околу на половина пат се наоѓа пристаништето Килари, кое Ирците веќе долго време го нарекуваат „единствениот фјорд во Ирска“. Нема да влеземе во локални патриотски расправии со уште двајца или тројца кои тврдат дека и нивното место има фјорд, но ќе застанеме и ќе уживаме во прекрасниот поглед низ долината.
На југ нè очекува необичното место на Деригимлаг, мозаик езера обележан со два историски настани. Таму има остатоци од првата трансатлантска радио станица уништена во Ирската војна за независност и споменик на пилотите чиј авион се урна тука во 1919 година по летот преку Атлантикот. Сепак ги следело ирска среќа и никој не бил повреден.
Дали воопшто треба да се објасни следната станица? Карпите на Мохер секако се дел од вашиот маршрута или повторно предмет на вашите желби за патување, па еве уште една мува во едно движење. Издигнувајќи се над Атлантикот, долги 14 километри, овие величествени карпи го добиле името по ирскиот термин за „карпи урнатини“.
Ако сакате, во јужниот дел на крајбрежјето можете да се одделите кон т.н. Островите Блејкет кои биле напуштени со децении, но ги посетуваат туристи поради недопрената природа, зеленилото и античките остатоци. Можен е и ноќевање.
Слично е и со островот Скелиг, кој со својот „вулкански“ или пирамидален изглед изгледа комплетно недостапен. Сепак, скалите поставени околу него ве водат кон манастирот и популарно место за сите љубители на птици. Исто така, ова место е заштитено од УНЕСКО.
Ова е само краток вовед, и има уште стотици сцени. Но, направивме „некаква“ груба слика. Кога ќе заминеме?
