Иако има многу ограничено време кога може да се набави хинап, а малкумина ги продаваат на пазарите, дознајте зошто треба да го јадете ова ретко овошје и да ја искористите секоја прилика да дојдете до него.
Плодови од далечното минато
Хинапот е еден од оние видови овошја и зеленчуци кои порано беа доста вообичаени, а по децении заборав, ретко кој ги одгледува, па изгледа ретко и егзотично. Сепак, нивното потекло е егзотично: тие потекнуваат од Кина, од областа долж средниот и долниот тек на Жолтата река, втората по големина кинеска река, која ја нарекуваат и лулка на кинеската цивилизација. Хинапот е едно од првите култивирани плодови – траги од неговата употреба и одгледување вода 7000 години во минатото.
Анализирајќи ги претходните истражувања и историските податоци од изминатите 3.000 години, група научници во студијата објавена во списанието „Nature“ изразија мислење дека хинапот заслужува да се смета за суперплод. Како дополнителна предност наведуваат дека успева во сушни подрачја, а со оглед на извонредната издржливост и приспособливост, високиот принос и лесен транспорт, сметаат дека неговото одгледување ќе станува сè поважно.
Крцкави, слатки и отпорни
При нивното ширење, жилавите стебла хинап стигнале и до Блискиот Исток и Северна Африка, од каде Римјаните, кои ги нарекувале зизифус, ги донеле во Европа, каде што исто така се населиле, отпорни на суровите зими и температурите под нулата.
Наесен раѓаат мали овални црвеникаво-кафени плодови кои на почетокот се крцкави и имаат освежителен вкус, а кога ќе се смалат стануваат слатки – како урми, па ги нарекуваат и кинески урми и црвени урми.
Покрај витаминот Ц, со кој се богати кога се свежи, хинапот содржи и голем број минерали (калиум, фосфор, манган, калциум, железо, цинк) и антиоксиданси: флавоноиди, сапонини, полисахариди. Тие се многу богати со влакна (10 g во 100 g хинап; некои од нив делуваат и како антиоксиданси) и се корисни за дигестивниот систем, не само за неговото чистење туку и како храна за добрите бактерии, со што се одржува рамнотежата на цревна флора.
За подобар сон, против стрес и анксиозност
Хринавите се одлични за грицкање и се многу здрава ужина. Исушени и исчистени од семки, може да се додадат во десертите како и секое друго сушено овошје, а исто така се одлични како состојка во зачинети јадења (на пр. во кујните од Блискиот Исток). Од нив се прават џемови, сирупи, се додаваат во ракија… Ако ги чувате на правилен начин, можат да траат долго: свежи хинап ставете ги во хартиена кеса и чувајте ги во фрижидер, а редовно проверувајте и отстранувајте ги оние што се расипуваат. Чувајте ги сувите хинап во добро затворен сад (можете и да ги исчистите со правосмукалка) на суво и ладно место.
Можете да направите чај од хинап, кој се користи во традиционалната кинеска медицина за подобар сон, а како што смирува, корисен е и за ослободување од стрес и анксиозност.
Во литар вода ставете приближно 50 гр суви хинап, додадете парче корен од ѓумбир и по желба стапче цимет и варете на тивок оган најмалку 1 час (чајот може да се вари 3-4 часа и во тоа ако се готви поголема количина одеднаш; колку подолго се готви, толку е поинтензивен неговиот вкус). Кога пиете чај, хинап, се разбира, изедете ги плодовите – тие се премногу вредни за фрлање!
