Денешниот омилен писател на својот блог зборува за важноста на негувањето на нашето внатрешно дете и лекциите што можеме да ги научиме од него…
Tреба да го слушаме детето што некогаш бевме и кое сè уште живее во нас.
Ова дете разбира волшебни моменти.
Можеме да ги поттиснеме неговите солзи, но не можеме да го замолчиме неговиот глас.
Ако не се родиме повторно, ако повеќе не го гледаме животот со невиност и ентузијазам од детството, тогаш нема смисла да се живее повеќе.
Постојат многу начини на самоубиство. Оние што се обидуваат да ги убијат своите тела го навредуваат Божјиот закон.
Оние кои се обидуваат да ја убијат својата душа, исто така го навредуваат Божјиот закон, иако нивното злосторство е помалку видливо за човекот.
Да му дозволиме на детето во нас малку да ги преземе уздите на нашето постоење. Ова дете вели дека еден ден се разликува од другиот.
Да направиме детето повторно да се чувствува сакано. Да му угодиме на ова дете – дури и ако тоа значи да се однесуваме на начин на кој не сме навикнале, дури и ако во очите на другите се чини глупаво.
Запомнете дека мудроста на луѓето е глупост пред Бога.
Ако го слушаме детето што го носиме во душата, нашите очи ќе светнат уште еднаш. Ако не изгубиме контакт со ова дете, нема да го изгубиме контактот со животот.
