Сигмунд Фројд не само што го смени светот со воведување на психоанализа во општествените науки, туку бил познат и како еден од најголемите бранители и поддржувачи на употребата на кокаин за медицински цели. Покрај тоа што се залагал за кокаинот, Фројд бил и одличен љубител/корисник на овој силен психостимуланс.
Кокаинот е најновата чудо-дрога пред повеќе од еден век. Се сметало дека може да се излечи сè, од зависност од морфиум, преку депресија, нервоза, летаргија, замор, до стомачни проблеми, астма и туберкулоза.
Фројд започнал да ги проучува ефектите на оваа дрога уште во 1884 година и во своите клинички белешки јасно посочувал дека претпочита да експериментира врз себе. Бидејќи страдал од аритмија и блокада на дишните патишта, тоа беше доволен изговор за да земе огромни количини лекови.
Фројд, не само што бил страствен корисник на кокаин, туку и обожавал тутун. Една од неговите најпознати изјави е поврзана со пурите, кога рече дека верува дека пушењето е еден од најевтините и најдобрите начини за уживање во животот.
„Ако сте решиле да бидете непушач, можам само да ви кажам дека жалам за вас“, изјави еднаш Фројд.
Пред да умре, тој му напишал порака на својот брат Александар: “Би сакал да ги земеш сите цигари што ми останаа и да се препуштиш на задоволство. Јас веќе нема да можам”.
Концепцијата на Фројд за религијата и Бог е опишана во неколку анализи и есеи, и тој се сметал себеси за атеист. Меѓутоа, кога влегол во 80-тите, Фројд ја пронашол религијата. Ова, сепак, не значи дека тој започнал да се појавува во храмот секоја сабота додека ја читал Тората.
До крајот на својот живот, тој го задржал својот став за бескомпромисен атеист, став за кој е најпознат до денес. Во Иднината на илузијата, тој ја опишал верата во Бога како колективна невроза: тој ја нарече „копнеж по таткото“.
Но, нешто ново се појавува во неговата последна завршена книга, Мојсеј и монотеизмот. Во него, Фројд, без да го напушти својот атеизам, почнува да ја именува еврејската вера во која е роден како извор на културен напредок во минатото и лична инспирација во сегашноста.
Во близина на сопствената смрт, Фројд започнал да ја препознава поезијата и ветувањата во религијата. Иако сметал дека Бог е илузија, тој знаел како и се нарече себеси „шпион на Бога“.
Се вели дека кога починал на 23 септември 1939 година, неговите последни зборови биле “Ова е апсурдно! Ова е апсурдно!”.
