Д-р Наташа Босиjчиќ изјави дека давењето во вода може да биде случајно или намерно, честопати под дејство на некои наркотици или алкохол. Најчестите задушувања вклучуваат страдања на деца на возраст меѓу една и пет години, но исто така вклучува и момчиња на возраст од 15 до 25 години кои не се добри пливачи, а се охрабруваат да одат во длабока вода и преценувањето на сопствените способности доведува до страдање.
Мавтањето со рацете за време на давење што често го гледаме на филмското платно не е типично за задушување, особено за најмладите.
„Не е типично за децата, туку само исчезнува под површината на водата, а водата продира во дишните патишта. Во истиот момент, ако видите дека се случило вакво нешто, не чекајте реакција на родителите, туку нека се извади детето или друго лице што се дави, а потоа продолжете со процедурите, односно проверка на свеста, проверка на дишењето и проверка на пулсот над големите крвни садови “
Треба да влезете во водата постепено, да се оладите прво пред нуркање. Влажнете ги градите, главата и само тогаш влезете во вода. Температурата помеѓу површината и половина метар длабочина може значително да варира. Во длабока вода, добри пливачи исто така можат да имаат несреќа, посочува д-р Миладиновиќ, додавајќи дека ако имате грч или почувствувате вознемиреност, практикувајте грбно пливање и побарајте помош од самата обала.
„Честопати слушаме за некој кој бил добар пливач и се удавил и тоа се случува. Тие одат на море и пливаат долго време и постои прекумерна потрошувачка на кислород, а бидејќи брзо дишат, тие губат јаглерод диоксид, што е стимуланс на респираторниот центар. Кога има пад на јаглерод диоксид, чувствувате вртоглавица, губење на свеста и во таква вода, дури и најдобриот пливач можат да потонот “, забележува д-р Наташа Босиjчиќ.
Се препорачува да се одмори во вода, а за најмладите, неопходен е постојан надзор на возрасно лице.
